انجمن بلاکچین ایران با هدف افزایش آگاهی کاربران ایرانی نسبت به ریسک‌های نگهداری دارایی در استیبل‌کوین‌های متمرکز مانند تتر و ارائه راهکارهایی برای کاهش وابستگی به ساختارهای تحت کنترل نهادهای خارجی، مقاله‌ای را منتشر کرده است.
ارزپلاس؛ یک پلتفرم با بی‌نهایت فرصت سرمایه‌گذاری!
رمزارز، طلا، نقره، نفت و گاز
خرید حتی با ۱۰ هزار توماناین مقاله که با عنوان “ضرورت استفاده از ساختار غیرمتمرکز در تبادل و نگه داری رمزدارایی ها و بررسی شیوه‌‍‌های حفظ ارزش و ثبات آنها” در سایت انجمن بلاکچین ایران منتشر شده، با تأکید بر مزایای ساختارهای غیرمتمرکز، راه‌حل‌هایی مانند استفاده از DAI، تنوع دارایی‌ها، بهره‌گیری از پروتکل‌های DeFi و توکن‌های دارای پشتوانه برای حفظ ارزش و افزایش امنیت دارایی‌های دیجیتال پیشنهاد کرده است.
در ادامه، خلاصه‌ای از این مقاله را برای شما همراهان ارزپلاس آماده کرده‌ایم:
در سال‌های اخیر با گسترش استفاده از رمزارزها، ساختارهای مالی سنتی دچار تحول شده و مدل‌های غیرمتمرکز در حال جایگزینی با ساختارهای متمرکز هستند. این تغییر به‌ویژه برای کاربران کشورهای تحت تحریم مانند ایران اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا استفاده از ساختارهای متمرکز مانند استیبل‌کوین تتر (USDT) می‌تواند ریسک‌هایی از جمله مسدودسازی، ردیابی یا حتی مصادره دارایی‌ها را در پی داشته باشد. شرکت صادرکننده تتر، تحت قوانین ایالات متحده فعالیت می‌کند و از ابزارهایی مانند لیست‌های تحریم، سیستم KYC و قراردادهای هوشمند برای فریز آدرس‌ها استفاده می‌کند. بنابراین، نگهداری دارایی به صورت تتر، به‌ویژه در کیف‌پول‌های عمومی، برای کاربران ایرانی می‌تواند بسیار پرخطر باشد.
در واکنش به این تهدیدات، مقاله راهکارهایی عملی و قابل اجرا برای حفظ ارزش و افزایش امنیت رمزارزها ارائه می‌دهد. یکی از مهم‌ترین این راهکارها، استفاده از استیبل‌کوین‌های غیرمتمرکز مانند DAI، LUSD، sUSD و RAI است. این توکن‌ها عمدتاً با پشتوانه دارایی‌های غیرمتمرکز مثل ETH یا SNX منتشر می‌شوند و کنترل آنها به جای نهاد مرکزی، در اختیار قراردادهای هوشمند و ساختارهای حاکمیتی غیرمتمرکز است. در میان این گزینه‌ها، DAI بیشترین نقدشوندگی و پذیرش را دارد، هرچند بخشی از پشتوانه آن به USDC وابسته است که خود یک دارایی متمرکز محسوب می‌شود.
راهکار دیگر، تنوع‌بخشی به سبد دارایی‌ها است. کاربران به‌جای نگهداری صرف USDT می‌توانند ترکیبی از رمزارزهای غیرمتمرکز مانند ETH، BTC و استیبل‌کوین‌های غیرمتمرکز داشته باشند. همچنین، استفاده از رپد توکن‌هایی مانند wUSDT یا wBTC که در قراردادهای هوشمند قفل شده‌اند می‌تواند تا حدودی از فریز مستقیم جلوگیری کند؛ هرچند این روش نیز کاملاً بدون ریسک نیست.
از دیگر پیشنهادهای مقاله می‌توان به استفاده از پلتفرم‌های مدیریت دارایی غیرمتمرکز نظیر Enzyme، Balancer یا Yearn اشاره کرد که امکان ایجاد سبدهای متنوع با استراتژی‌های خودکار را فراهم می‌کنند. همچنین، سپرده‌گذاری در پروتکل‌های وام‌دهی غیرمتمرکز مانند Aave و Compound به کاربران اجازه می‌دهد تا ضمن کسب سود، دارایی خود را از کیف‌پول شخصی خارج کرده و به یک ساختار غیرمتمرکز بسپارند.
در شرایط اضطراری، خروج سریع از تتر و تبدیل آن به دارایی‌های غیرمتمرکز مانند DAI یا ETH از طریق صرافی‌های غیرمتمرکز توصیه شده است. در کنار این راهکارها، پیشنهادهایی مانند نگهداری طلا یا توکن‌های پشتوانه‌دار طلا (مثل PAXG) و حتی ایجاد صندوق پشتیبان داخلی برای جبران خسارات ناشی از فریز نیز مطرح شده است.
در نهایت، مقاله تأکید می‌کند که تتر نه دشمن است و نه ناجی؛ بلکه ابزاری است که در شرایط خاص باید با احتیاط و آگاهی کامل از ریسک‌ها مورد استفاده قرار گیرد. راهبرد پیشنهادی، ترکیبی از جایگزینی تدریجی تتر، تنوع‌سازی دارایی و مهاجرت به ساختارهای غیرمتمرکز است.
دیدگاه خود را ثبت کنید